ง่ะ....ทิ้งบล็อคให้เน่ามาหลายเวลา ไอ้ข้าน้อยกลับมาซะที
ขอบพระคุณท่านพี่ Mr.tao ที่ช่วยกระตุ้น ไม่งั้นไอ้เด็กบ้านี่ก็ยังนั่งเอ๋อ
ไม่อัพไม่เอิ๊พอะไรเลย -*-.....
ช่วงนี้รู้สึกว่าการเรียนมันตื้บไอ้ข้าน้อยจนแบนติดพื้นโลก...
วันๆมีแต่การบ้านนนน.....จะว่าเซ็งก็เซ็งนะเจ้าคะ แต่ทำไงได้..
เมื่อได้เรียนแล้ว ก็ต้องเรียนให้ถึงที่สุด(แต่มานเรียนม่ายด้ายยย)
ทุกวันพฤหัสต้องเรียนคณิตศาสตร์คาบเช้า2ชม.
ตบท้ายตอนเย็นอีก1ชั่วโมงครึ่ง.....อ๊ากกกกกกกกกกกก
ชีวิตที่ไม่เคยเก่งคณิตศาสตร์มาตลอดชีวิต(ที่จริงก็ไม่เก่งไรสักอย่าง)
ตอนนี้ชีวิตไอ้ข้าน้อยมันติดสแควรูท(√)เจ้าค่ะ
คือมันเรียนยากกกก....จนชีวิตสับสน มึนงง แทบจะบ้าตาย
....ถอดตัวเลขว่ายากแล้ว แต่ถอดชีวิตออกจากรูทนี่มันยากกว่า
สอบๆๆๆๆๆ....ตกๆๆๆๆ....ผ่านไม่ถึงครึ่งห้อง -*-(ยากไรนักหนาฟ๊ะ)
อยากจะกราบงามๆ คาราวะอย่างสูงสุดแทบเท้าของนักคณิตศาสตร์ทุกท่าน
ที่สรรหาสูตรต่างๆนาๆ กฏและหลักอีกบานตะไท ที่ใช้ในวิชานี้
นอกจากมันจะเป็นประโยชน์ต่อข้าน้อยและประชาชนทั้งโลกแล้ว
มันยังทำให้ชีวิตข้าน้อยติดรูทอีกตะหาก...T0T
เรียนๆไปก็คิดอยู่ว่าโตขึ้นกรูจาได้ใช้ประโยชน์ไหมฟ๊ะ...
แม่ค้าขายมังคุดแกจาติดราคาเป็นสแควรูทให้ลูกค้าถอดเล่นเหรอวะ
หรือเรียนๆๆๆ ต่อม.4ได้ก็ลืมๆๆๆ...แล้วก็เรียนๆๆๆใหม่
ตอนนี้เรียนเรื่องพหุนามเอกนามอยู่เจ้าค่ะ....
เครียด....-*-(อีกและ)คราวนี้แหล่ะ...สมองมันพันกันเป็นตัวX
งงเครื่องหมาย บวก ลบ คูณ หารของตัวเอง
เรียนมาตั้งแต่เตรียมอนุบาล ไม่อยากจะเชื่อมางงเอาตอนม.3 แม่เจ้า!!!
มันยากจริงๆ เคยถามอาจารย์สอนพี่ๆม.ปลายว่าคณิตของพี่เค้ายากไหม
คำตอบบั่นทอนกำลังใจมากเจ้าค่ะ
"คณิต ม.ปลาย ยากที่สุดในโลก!!!!!"
กำ....-*-...ที่เรียนอยู่ว่ายากแล้ว เจอยากที่สุดในโลกอีก กำๆๆๆๆT_T
แต่ไม่ว่ายังไง เกิดมาเป็นคนทั้งที ไม่มีไรยากเกินความสามารถ(มั้ง)
ความพยายามอยู่ที่ไหน...ความพยายามอยู่ที่นั่น!!!(ยังหาไม่เจอเหมือนกัน)
ถึงเพื่อนๆพี่ๆน้องๆ และทุกๆคน ที่ชีวิตติดหรือกำลังจะติดสแควรูทนะเจ้าคะ
สู้ๆๆๆๆๆๆ.....จบ
เฮ้ย..!!! ง่ายไปป่ะ.....=_=
บุ่ยบุ๊ย....รักคนอ่านจังเจ้าค่ะ...
) ก็มันยากนี่นา สู้ต่อไปนะน้อง แสควรูท พี่ก็ลืมลงหลุมหมดแล้ววว
