ง่ะ....ทิ้งบล็อคให้เน่ามาหลายเวลา ไอ้ข้าน้อยกลับมาซะที

ขอบพระคุณท่านพี่ Mr.tao ที่ช่วยกระตุ้น ไม่งั้นไอ้เด็กบ้านี่ก็ยังนั่งเอ๋อ

ไม่อัพไม่เอิ๊พอะไรเลย -*-.....

ช่วงนี้รู้สึกว่าการเรียนมันตื้บไอ้ข้าน้อยจนแบนติดพื้นโลก...

วันๆมีแต่การบ้านนนน.....จะว่าเซ็งก็เซ็งนะเจ้าคะ แต่ทำไงได้..

เมื่อได้เรียนแล้ว ก็ต้องเรียนให้ถึงที่สุด(แต่มานเรียนม่ายด้ายยย)

ทุกวันพฤหัสต้องเรียนคณิตศาสตร์คาบเช้า2ชม.

ตบท้ายตอนเย็นอีก1ชั่วโมงครึ่ง.....อ๊ากกกกกกกกกกกก

ชีวิตที่ไม่เคยเก่งคณิตศาสตร์มาตลอดชีวิต(ที่จริงก็ไม่เก่งไรสักอย่าง)

ตอนนี้ชีวิตไอ้ข้าน้อยมันติดสแควรูท(√)เจ้าค่ะ

คือมันเรียนยากกกก....จนชีวิตสับสน มึนงง แทบจะบ้าตาย

....ถอดตัวเลขว่ายากแล้ว แต่ถอดชีวิตออกจากรูทนี่มันยากกว่า

สอบๆๆๆๆๆ....ตกๆๆๆๆ....ผ่านไม่ถึงครึ่งห้อง -*-(ยากไรนักหนาฟ๊ะ)

อยากจะกราบงามๆ คาราวะอย่างสูงสุดแทบเท้าของนักคณิตศาสตร์ทุกท่าน

ที่สรรหาสูตรต่างๆนาๆ กฏและหลักอีกบานตะไท ที่ใช้ในวิชานี้

นอกจากมันจะเป็นประโยชน์ต่อข้าน้อยและประชาชนทั้งโลกแล้ว

มันยังทำให้ชีวิตข้าน้อยติดรูทอีกตะหาก...T0T

เรียนๆไปก็คิดอยู่ว่าโตขึ้นกรูจาได้ใช้ประโยชน์ไหมฟ๊ะ...

แม่ค้าขายมังคุดแกจาติดราคาเป็นสแควรูทให้ลูกค้าถอดเล่นเหรอวะ

หรือเรียนๆๆๆ ต่อม.4ได้ก็ลืมๆๆๆ...แล้วก็เรียนๆๆๆใหม่

ตอนนี้เรียนเรื่องพหุนามเอกนามอยู่เจ้าค่ะ....

เครียด....-*-(อีกและ)คราวนี้แหล่ะ...สมองมันพันกันเป็นตัวX

งงเครื่องหมาย บวก ลบ คูณ หารของตัวเอง

เรียนมาตั้งแต่เตรียมอนุบาล ไม่อยากจะเชื่อมางงเอาตอนม.3 แม่เจ้า!!!

มันยากจริงๆ เคยถามอาจารย์สอนพี่ๆม.ปลายว่าคณิตของพี่เค้ายากไหม

คำตอบบั่นทอนกำลังใจมากเจ้าค่ะ

"คณิต ม.ปลาย ยากที่สุดในโลก!!!!!"

กำ....-*-...ที่เรียนอยู่ว่ายากแล้ว เจอยากที่สุดในโลกอีก กำๆๆๆๆT_T

แต่ไม่ว่ายังไง เกิดมาเป็นคนทั้งที ไม่มีไรยากเกินความสามารถ(มั้ง)

ความพยายามอยู่ที่ไหน...ความพยายามอยู่ที่นั่น!!!(ยังหาไม่เจอเหมือนกัน)

ถึงเพื่อนๆพี่ๆน้องๆ และทุกๆคน ที่ชีวิตติดหรือกำลังจะติดสแควรูทนะเจ้าคะ

สู้ๆๆๆๆๆๆ.....จบ

เฮ้ย..!!! ง่ายไปป่ะ.....=_=

บุ่ยบุ๊ย....รักคนอ่านจังเจ้าค่ะ...